تهران تا داکا روایت گر یک سفر است به آسیای شرقی با حال و هوای فقر و تنگدستی‌.
برای اولین بار به کشوری می رفتم به اسم بنگلادش. قبل تر از اون حتی فکرش رو هم نمی کردم که یه روزی به چنین کشوری برم. بر خلاف تمام تصوراتم، چندین بار به اونجا سفر کردم.
سوال اول) چرا بنگلادش؟
جواب سوال واضح و روشنه. چرا بنگلادش نه.
من که به واسطه یک ماموریت کاری به بنگلادش روانه شدم اما واقعا دلم می خواد یک بار دیگه این کشور رو ببینم و این بار طور دیگه ای بهش نگاه کنم. اما این سفر واقعا یکی از سفرهایی بود که بسیار کمک کرد تا تجربیات بخصوصی رو یاد بگیرم.
بسیار سفر باید، تا پخته شود خامی
سوال دوم) چطور به بنگلادش برسیم؟
خب معلومه، هواپیما
از ایران به بنگلادش پرواز مستقیمی وجود نداره و باید یکی از ایرلاین های غیر ایرانی رو انتخاب کنید. سه گزینه پیش روی شما خواهد بود، تُرکیش ایر، قطر ایر لاین و امارات ایر لاین. بنظرم گزینه اول یعنی ترکیش ایر زیاد گزینه جالبی نباشه چرا که راهتون رو فوق العاده دور می کنه و نسبت به بقیه ایرلاین ها گرونتر در میاد. البته اون موقع که من رفتم اینطور بود الان رو خبر ندارم.
علی رغم اینکه قطر ایرلاین هواپیمایی پنج ستاره ای هست و همه جا به به و چه چه پشتش به راهه و خدایی هم هواپیما ها و بقیه چیزهاش اوکی هستن. من بدم میاد و دلیل اصلی اون این است که داخل هواپیما های قطر یه بویی هست که من هر وقت استشمام می کنم سر گیجه می گیرم و با وجود پذیرایی محشر داخل هواپیماهاش جز مایعات چیز دیگری متاسفانه نمی تونم بخورم.
فرودگاه دوحه
فرودگاه دوحه
خب اما پرواز، حدود دو ساعت تا دوحه و فرودگاه حمد طی مسیر می کنید. اونجا یه استاپ دارید که بسته به بلیت انتخابی باید ببینید که چقدر باید اونجا بمونید. اصلا نگران نباشید فرودگاه حمد سالن ترنسفرش چیزای سر گرم کننده زیادی داره مخصوصا برای خانم ها (پر از فروشگاهه برای خرید).
خب اما بین دوحه و داکا که مرکز بنگلادش هستش حدود ۴ یا ۵ ساعت سفر هوایی وجود داره‌ که از بالای پاکستان هند رد خواهید شد.

 

مسیر هوایی داکا تا دوحه
مسیر هوایی داکا تا دوحه
داکا درک جمله از تراکم جمعیت‌
داکا مرکز بنگلادشه و یه شهره فوق العاده شلوغه. این داستان شلوغی رو می تونید از پیاده رو های شهر درک کنید. هیچ وقت نقطه خالی توو شهر نمی بینید. پیاده رو ها شلوغ، خیابون ها شلوغ تر.
وقتی به بنگلادش رسیدیم چه کنیم؟
زمانی که به فرودگاه شاه جلال داکا می رسید باید این نکته رو در ذهنتون داشته باشید که سفر یه ایرانی به این کشور زیاد معمول نیست. پس اگر موقع خروج زیاد سوال و جواب شدی، اصلا نگران نباش که یه امر طبیعی هستش.
نکته دوم در مورد بنگلادش این هستش که مردمش اصلا به صف اعتقادی ندارن و پلیس هاش هم مثله همه جای دنیا دست به رشوه شون خوبه. پس اگر توو به صفه عریض و طویل چند نفر افتاد جلوتون جا نخورید و شما هم سعی کنید رفتار متقابل انجام بدید. یا اگر پلیس پول خواست که ببردتون جلوی صف با یه علامت شست بهش بگید آیم اوکی.
مثلا من دفعه اولی که به داکا رفتم و قرار بود برگردم حدود یک ساعت تو صف بودم که وارد فرودگاه بشم و دو ساعت هم تو صف گرفتن کارت پرواز. فاجعه بدتر از این نمیشه چون هوای داکا فوق العاده شرجیه.
خب اما راه حل چیه؟
راه حل اینه که مثله بچه ادم سرتون رو بندازید پایین و خیلی آروم از کنار جماعت رد بشید و برید داخل، چون اگر قرار باشه صف باستید کل ملت از شما جلو تر میرن. اونجا مردمش زیاد به خارجی ها گیر نمیدن ولی گاهی بین خودشون دعوا های لفظی خفنی رخ میده.
خب کجا بودیم
اها
نکته بعد: حمل و نقل
اگر راننده ها دستشون رو، رو بوق یکسره کردن و صحرای قیامت رو جلو چشمتون رقم زدن اصلا نگران نباشید چون که اونجا بوق زدن یه چیز عادیه. اگر خدایی نکرده به یه چهار راه برسید کارتون تمومه چون دیگه اونوقت اوج سمفونی ساز های بوقی  رو خواهید شنید.
برای جابجایی در داکا ریکشا وسیله مناسبی بنظرم میاد ولی اگر اهل راحتی هستید و باید حتما تو دمای ۳۵ درجه زیر کولر باشین پس تاکسی بگیرین و ساعت ها تو ترافیک بمونید. و اگر از راننده پرسیدید که چرا اینقدر بوق میزنه و با جوابی مثل وای نات مواجه شدید اصلا جا نخورید.
راستی در بنگلادش اوبر (UBER) که همون اسنپ خودمون هست هم اونجا فعاله.
هتل 
هتل های زیادی در داکا وجود دارند. باید قبلش قیمت ها رو چک کنید اگر به داکا رفتید هیچ وقت به Nordic Hotel
در نزدیکی خیابان آتاترک نرید.
سوغاتی
خرید لباس بهترین گزینه است
در داکا لباس فوق العاده ارزونه مثلا یه شلوار جین محشر رو می تونید به قیمت ۵ دلار بخرید البته اون موقع که دلار حوالی 5 تومن بود رو خدابیامرزه.
از دیگر سوغاتی های داکا عسل و ادویه ها هستند که من یکی زیاد باهاشون حال نکردم. مخصوصا عسل. ادویه ها کاملا شبیه هند و پاکستان هستند و همگی تند. تمر هندی که از بنگلادش بخریید صد در صد تند خواهد بود.
نکته بعدی: گداها و دزدها
در کشور فقیری مثل بنگلادش گدا های زیادی تو خیابون هستند زیاد بهشون اعتنا نکنید. مردمش در حدی فقیر هستند که من یه بطری آب معدنی دستم بود و یه پسر کوچولو مدام تعقیبم می کرد. فکر کردم دزده ولی وقتی سطل آشغالی تو خیابون پیدا نکردم و از اون دوست بنگلادشیم در مورد سطل آشغال سوال کردم بهم گفت می دونی اون پسر کوچولو چرا دنبالمون میاد؟ و من با گفتن کلمه چرا؟ پاسخی شنیدم که هنوز که هنوزه وقتی یادش می افتم دلم می گیره. اون پسر دنبالمون می اومد که من اون بطری پلاستیکی رو بندازم و اون برش داره.
همیشه مراقب گوشی موبایل و کیف پولتون باشید. سعی نکنید زیاد در معرض دید قرار بدبد که امکان به فنا رفتنش خیلی خیلی زیاده. یه جمله قدیمی هست که میگه فقر پدر و مادر نمیشناسه. پس مواظب باشید جاهای خلوت نرید تا خفت تون نکنند.
کجا بریم و کی بریم؟
بنگلادش در فصل های سرد سال مدام بارونی و در تابستون گرمه. پس هر وقت حال کردین برین. شوخی کردم کجا. بنگلادش یه کشور با سیل های وحشتناک و رعد و برق های وحشیه. پس اوایل پاییز برای سفر بد نیست. مراکز خریده خیلی زیادی در داکا وجود داره که عمومی ترینش مصطفی مارکت هستش. اگر عکاس هستید کنار رودخونه پره از سوژه های عکاسی.
رود گنگ یکی از طولانی ترین رودخانه های دنیاست که سرچشمه هاش در کوهای هیمالیا در شمال هند هستند و از بنگلادش رد میشه در بنگلادش به دو رود تقسیم میشه بنام های هوگلی و پادما و در آخر به اقیانوس هند میریزه. در اطراف این رود زیبا جنگل ها ای وجود داره که تداعی کننده آمازون در آسیاست. عبور از وسط این جنگل ها به وسیله قایق های کوچیک بسیار بسیار جداب خواهد بود و اما خطرناک. نکته ای که وجود داره هیچ وقت پیاده به این جنگل ها نباید بزنید چون امکان داره ببر بنگال شما رو به عنوان صبحانه یا شاید نهار نوش جانتون بفرمایند.
ماهی گیران محلی
ماهی گیران محلی
در اون جنگل ها همیشه مستند ساز ها و توریست ها ای از سراسر دنیا وجود دارند که معمولا تو راه برگشت تو هواپیما اگر شانس داشته باشید می تونید با یکیشون هم صحبت بشید که از قضا با یه مستند ساز از BBC  روبرو شدم و لذتش رو بردم.  کلی اطلاعات در مورد بنگلادش و طبیعت وحشیش گرفتم.
چی بخوریم؟
در بنگلادش آداب خاصی برای غذا خوردن وجود داره و مخصوص خودشون هست. شما هم می تونید تست کنید. اونها همه چی رو با دست می خورن و اصلا اعتقادی هم به قاشق و چنگال ندارند. چه پولدار و چه فقیر همه با دست غذا می خورن.
مثلا شاید باورتون نشه ولی سوپ رو با دست می خوردن‌. حالا چطور می خوردن الله و اعلم. اونجا غذا ها فوق العاده تنده حتی از پاکستان و هند هم بیشتر و تند ترین فلفل دنیا در بنگلادش وجود داره. چون غذا ها خیلی تند هستند ملت همیشه باهاش خیار می خورن و به خیار هم میگن شُوشُو.

 

غذای خانگی بنگالی
غذای خانگی بنگالی
وقتی ازشون پرسیدم چرا با دست غذا می خورید جواب بر می گشت به مذهب و همه می گفتن سنت. بیشتر مردم بنگلادش مسلمان سنی مذهب هستند. پس اگر دنبال ذبح اسلامی و اینجور حرف ها هستید بنگلادش خوراک شماست. چون اونجا تماما ذبح اسلامیه. اگر هم به کشورای غیر مسلمون رفتید و دنبال غذای حلال می گشتید رستوران های ترک معمولا گوشت حلال سرو می کنند.
خوشمزه ترین غذایی که من تو بنگلادش خوردم و خوشم اومد زیاد هم تند نبود. یه رستوران حوالی خیابون آتاترک در داکا وجود داره بنام استار کباب (Star Kabab)که هم ارزونه هم نسبت به جاهای دیگه بگی نگی تمیز تره. اون غذا اسمش بود Mutton leg roast که در بنگلادش با نون داغ و تازه سرو  میشد و این اسم ترجمه انگلیسی اون غذاست. نکته جالبی که در غذا خوردن بنگالی ها و ما ایرانی ها وجود داره این هست که اونها هم نون رو تقریبا بدنه اصلی هر غذایی می دونند و جالب تر اینکه اونها نون سرد  نمی خورند و همیشه نون رو همون موقع وعده غذایی همراه غذا درست می کنن.
هیچ وقت از شیر آب لوله کشی آب نخورید چون قابل آشامیدن نیست و از آب معدنی استفاده کنید. 
در مهر ماه سال 1396 من با دو دلار تونستم یه وعده کامل و مفصل در همون رستوران استار کباب غذا بخورم.

 

Mutton leg roast
Mutton leg roast
واحد پول
در بنگلادش واحد پول تاکا (TAKA) هستش و با 10 تاکا میشه 10 تا موز  یا بیشتر خرید. اونم چه موزه هایی. وقتی من بهشون می گفتم که واحد پولتتون تاکاست می گفتن تو اشتباه میگی. یه استرس باید روی حرف اولش داشته باشد.
تاکا
تاکا
زبان
مردم بنگلادش به زبان بنگالی صحبت می کنند که فوق العاده سخته و گه گاهی هم شاهد این هستید که لغات انگلیسی در این زبان رخنه کرده. اکثر مردم بنگلادش انگلیسی رو بلدند و خیلی روان صحبت می کنند. من به شخصه شاهد این بودم که قشر تحصیل کردشون در محیط کار تماما انگلیسی صحبت می کردند و تمام مکاتبات به انگلیسی بود.
نکته جالب
چیزی که برای من خیلی جالب اومد این بود که بنگالی ها ما ایرانی ها رو انسان های ادیب پرور و شاعر مسلک می دونند و بعضی هاشون شعر های مولانا و حافظ رو از حفظ می خوندند و حضرت حافظ تا کجا ها که دلبری نکرده .
آدرس سفارت ایران در بنگلادش:
 Rd No 75, Dhaka 1212, Bangladesh
در آخر امیدوارم مطالب مفید واقع بشه و سفر به بنگلادش رو هم تجربه کنید
امتیاز این پست