تهران تا داکا روایت گر یک سفر است به آسیای شرقی با حال و هوای فقر و تنگدستی‌.
برای اولین بار به کشوری می رفتم به اسم بنگلادش. قبل تر از آن حتی فکراش را هم نمی کردم که  روزی به چنین کشوری بروم. بر خلاف تمام تصوراتم، چندین بار دوباره به انجا سفر کردم.
سوال اول) چرا بنگلادش؟
جواب سوال واضح و روشن است. چرا بنگلادش نه.
من که به واسطه یک ماموریت کاری به بنگلادش روانه شده بودم مشتاق هستم که دگر بار نیز به این کشور سفر کنم. و این بار قطعا با نگاه متفاوت تری به آن خواهم نگریست.
سوال دوم) چطور به بنگلادش برسیم؟
خب جواب سوال آنطورها هم که فکر می کنید سخت نیست، هواپیما
از ایران به بنگلادش پرواز مستقیمی وجود ندارد و باید یکی از ایرلاین های غیر ایرانی را انتخاب کنید. سه گزینه پیش روی شما خواهد بود، تُرکیش ایر، قطر ایر لاین و امارات ایر لاین. بنظرم گزینه اول یعنی ترکیش ایر زیاد گزینه جالبی نباشد چرا که راهتان را فوق العاده دور خواهد کرد و نسبت به بقیه ایرلاین ها گرانتر است. البته در آن زمان که من رفتم یعنی آوریل 2017 اینطور بود و  از الان خبری ندارم.
علی رغم اینکه قطر ایرلاین هواپیمایی پنج ستاره ای است و همه جا به به و چه چه پشتش به راه است و خدایی هم هواپیما ها و بقیه چیزهاش اوکی هستنند اما یک دلیل برای برای سفر نکردن با این ایر لاین دارم و آن هم این است که منوی غذایی این ایرلاین با ادویه خاصی سرو می شود که اکثر ایرانی ها با آن رابطه زیاد خوبی نخواهند داشت و در ضمن بوی موجود در کابین هواپیما برای من سر درد را به همراه دارد.
فرودگاه دوحه
فرودگاه دوحه
خب اما پرواز، حدود دو ساعت تا دوحه و فرودگاه حمد طی مسیر می کنید. انجا  توقفی خواهید داشت که بسته به بلیت انتخابی باید ببینید که چقدر باید انجا بمانید. اصلا نگران نباشید فرودگاه حمد با سالن ترنسفرش چیزهای سر گرم کننده زیادی دارد. مخصوصا برای خانم ها (پر از فروشگاه برای خرید).
خب اما بین دوحه و داکا که مرکز بنگلادش هست حدود ۴ یا ۵ ساعت سفر هوایی وجود دارد که از بالای پاکستان و هند رد خواهید شد.

 

مسیر هوایی داکا تا دوحه
مسیر هوایی داکا تا دوحه
داکا درک یک جمله: تراکم جمعیت‌
داکا مرکز بنگلادش است و شهری فوق العاده شلوغ. این شلوغی را می توانید از پیاده رو های شهر به خوبی تشخیص بدهید. هیچ وقت نقطه خالی در شهر نخواهید یافت. پیاده رو ها شلوغ، خیابون ها شلوغ تر.
وقتی به بنگلادش رسیدیم چه کنیم؟
زمانی که به فرودگاه شاه جلال داکا می رسید باید این نکته رو در ذهنتان داشته باشید که سفر یک ایرانی به این کشور زیاد معمول نیست. پس اگر موقع خروج زیاد سوال و جواب شدید، اصلا نگران نباشید که یه امر طبیعی است.
نکته دوم در مورد بنگلادش این است که مردمانش اصلا به صف اعتقادی ندارند و پلیس هایش هم مثل همه جای دنیا دست به رشوه شان خوب است. پس اگر داخل یک صفه عریض و طویل چند نفر افتادند جلویتان، جا نخورید و شما هم سعی کنید رفتار متقابل انجام بدهید. یا اگر پلیس پول خواست که شما را به جلوی صف ببرد با  علامت شست به اش بگویید آیم اوکی.
مثلا من دفعه اولی که به داکا رفتم و قرار بود برگردم حدود یک ساعت در صف بودم که وارد فرودگاه بشوم و دو ساعت هم داخل صف گرفتن کارت پرواز. فاجعه بدتر از این نمیشود چون هوای داکا فوق العاده شرجی است. و باران های موسمی و رعد و برق های فوق العاده ترسناکی دارد.
خب اما راه حل چیست؟
راه حل این است که مثل بچه ادم سرتان را پایین بی اندازید و خیلی آرام از کنار جماعت رد بشوید و بروید داخل، چون اگر قرار باشد در صفی که هیچ کس مقید به ان نیست باستیدقطعا به خود و ممالکت شرق آسیا چند کلمه ای بد و بیراه نثار خواهید کرد. در فرودگاه گاهی اوقات بحث های خیلی بدی رخ می دهد البته بین بومی های آنجا، اما کاری به کار خارجی ها ندارند.
نکته بعد: حمل و نقل
اگر راننده ها دستشان را، روی بوق یکسره کرده اند و صحرای قیامت را جلو چشمتانبه نمایش گذاشته اند، اصلا نگران نباشیدچرا که انجا بوق زدن یک امر عادی است. اگر خدایی نکرده به یک چهار راه برسید کارتان تمام است چون دیگر انوقت اوج سمفونی ساز های بوقی  را خواهید شنید.
برای جابجایی در داکا ریکشا وسیله مناسبی بنظرم می اید ولی اگر اهل راحتی هستید و باید حتما در دمای ۳۵ درجه زیر کولر باشید پس تاکسی بگیرید و ساعت ها در ترافیک به سر ببرید. اگر از راننده پرسیدید که چرا اینقدر بوق میزند و با جوابی مثل وای نات مواجه شدید اصلا جا نخورید.
راستی در بنگلادش اوبر (UBER) که همان اسنپ خودمان است هم فعال است.
هتل 
هتل های زیادی در داکا وجود دارند. باید قبل اش قیمت ها رو چک کنید. اگر به داکا رفتید هیچ وقت به هتل نوردیک Nordic Hotel در نزدیکی خیابان آتاترک نروید.
سوغاتی
خرید لباس بهترین گزینه است
در داکا لباس فوق العاده ارزان است. مثلا یک شلوار جین محشر را می توانید به قیمت ۵ دلار بخرید البته آن موقع که دلار حوالی 5 تومن بود را خدایش بیامرزد.
از دیگر سوغاتی های داکا، عسل و ادویه ها هستند که من زیاد با آنها رابطه خوبی ندارم، مخصوصا عسل. ادویه ها کاملا شبیه هند و پاکستان هستند و همگی تند. تمر هندی که از بنگلادش بخریید صد در صد تند خواهد بود.
نکته بعدی: گداها و دزدها
در کشور فقیری مثل بنگلادش گدا های زیادی در خیابان هستند زیاد اعتنا نکنید. مردمانش در سطحی فقیر هستند که باور آن بسیار دشواذر خواهد بود.
بطری آب معدنی به دست گرفته بودم و مشغول پیاده روی در خیابان. بعد از مدتی متوجه شدم که پسر بچه پنج یا شش ساله مدام دنبالم می کند. با خود به این فکر می کردم که شاید اجیر شده باشد تا حواس من را پرت کرده و به من دستبرد بزنند. . فکر کردم دزد است ولی وقتی سطل آشغالی در خیابون پیدا نکردم و از ان دوست بنگلادشی ام در مورد سطل آشغال سوال کردم در پاسخ گفت می دانی ان پسر کوچولو چرا دنبالمان می اید؟ و من با گفتن کلمه چرا؟ پاسخی شنیدم که هنوز که هنوز است وقتی یادش می افتم دلم می گیرد. ان پسر دنبالمان می امد که من ان بطری پلاستیکی را بی اندازم و او برش دارد.
همیشه مراقب گوشی موبایل و کیف پولتان باشید. سعی نکنید زیاد در معرض دید قرار بدهید که امکان به فنا رفتن اش خیلی خیلی زیاد است. یک جمله قدیمی هست که می گوید فقر پدر و مادر نمی شناسد. پس مواظب باشید جاهای خلوت نروید تا خفت نشوید.
کجا برویم و کی برویم؟
بنگلادش در فصل های سرد سال مدام بارانی و در تابستون گرم است. پس هر وقت هوس رفتن کردید. به این نکات توچه کنید:
بنگلادش یک کشور با سیل های وحشتناک و رعد و برق های وحشی است. پس اوایل پاییز برای سفر بد نیست. مراکز خرید خیلی زیادی در داکا وجود دارد که عمومی ترین اش مصطفی مارکت است.
اگر عکاس هستید کنار رودخانه پر است از سوژه های عکاسی.
رود گنگ یکی از طولانی ترین رودخانه های دنیاست که سرچشمه هایش در کوهای هیمالیا در شمال هند هستند و از بنگلادش رد می شوند در بنگلادش به دو رود تقسیم می شود بنام های هوگلی و پادما و در آخر به اقیانوس هند می ریزد. در اطراف این رود زیبا جنگل ها ای وجود دارد که تداعی کننده آمازون در آسیاست.
عبور از وسط این جنگل ها به وسیله قایق های کوچک بسیار بسیار جداب خواهد بود و اما خطرناک. نکته ای که وجود دارد هیچ وقت پیاده به این جنگل ها نباید بزنید چون امکان دارد ببر بنگال شما را به عنوان صبحانه یا شاید نهار، نوش جان بفرمایند.
ماهی گیران محلی
ماهی گیران محلی
در ان جنگل ها همیشه مستند ساز ها و توریست هایی از سراسر دنیا وجود دارند که معمولا در راه برگشت در هواپیما اگر شانس داشته باشید می توانید با یکی شان هم صحبت بشوید. که از قضا بنده با یکی از مستند ساز های BBC  روبرو شدم و لذتش را بردم.
چه بخوریم؟
در بنگلادش آداب خاصی برای غذا خوردن وجود دارد و خاص خودشان است. شما هم می توانید تست کنید. انها همه چی را با دست می خورند و اصلا اعتقادی هم به قاشق و چنگال ندارند. چه پولدار و چه فقیر همه با دست غذا می خورند.
مثلا شاید باورش برایتان سخت باشد ولی سوپ را با دست می خوردن‌د. حالا چطور می خوردند الله و اعلم. انجا غذا ها فوق العاده تند هستند حتی از پاکستان و هند هم بیشتر.
تند ترین فلفل دنیا در بنگلادش وجود دارد. چون غذا ها خیلی تند هستند با خیار خورده می شوند تا کمی از تند بودن آنها جلوگیری کنند. در بنگلادی به خیار: شوشو می گویند

 

غذای خانگی بنگالی
غذای خانگی بنگالی
وقتی از آنها در مورد با دست غذا خوردن سوال کردم، جواب بر می گشت به مذهب و همه می گفتند سنت. بیشتر مردم بنگلادش مسلمان سنی مذهب هستند. پس اگر بدنبال ذبح اسلامی  هستید بنگلادشمکان مناسبی برای شما خواهد بود. در انجا تماما رستوران ها  ذبح اسلامی را رعایت می کنند. اگر هم به کشور های غیر مسلمان رفتید و بدنبال غذاهای حلال می گشتید رستوران های ترک معمولا گوشت حلال سرو می کنند.
خوشمزه ترین غذایی که من در بنگلادش خوردم و خوشم امد و زیاد هم تند نبود به شرح زیر است:
رستورانی حوالی خیابان آتاترک در داکا وجود دارد بنام استار کباب (Star Kabab)که هم ارزاناست و هم نسبت به جاهای دیگر  تمیز اسن. آن غذا اسم اش بود Mutton leg roast که در بنگلادش با نان داغ و تازه سرو  می شود و این اسم ترجمه انگلیسی ان غذا است. نکته جالبی که در غذا خوردن بنگالی ها و ما ایرانی ها وجود دارد این استکه آنها هم نان را  بدنه اصلی هر غذایی می دانند و جالب تر اینکه انها نان سرد نمی خورند و همیشه نان را همان موقع وعده غذایی همراه غذا درست می کنند.
هیچ وقت از شیر آب لوله کشی آب نخورید چون قابل آشامیدن نیست و از آب معدنی استفاده کنید. 
در مهر ماه سال 1396 من با دو دلار توانستم یک وعده کامل و مفصل در همان رستوران استار کباب غذا بخورم.

 

Mutton leg roast
Mutton leg roast
واحد پول
در بنگلادش واحد پول تاکا (TAKA) است و با 12 تاکا می شود 12 تا موز یا بیشتر خرید.  واحد خرید موز در بنگلادش دوازده تایی (Dozen) است. ان هم چه موزه هایی. 
تاکا
تاکا
زبان
مردم بنگلادش به زبان بنگالی صحبت می کنند که فوق العاده سخت است و گه گاهی هم شاهد این هستید که لغات انگلیسی در این زبان رخنه کرده است. اکثر مردم بنگلادش انگلیسی را بلدند و خیلی روان صحبت می کنند. من به شخصه شاهد این بودم که قشر تحصیل کرده آنها در محیط کار تماما انگلیسی صحبت می کردند و تمام مکاتبات به انگلیسی بود.
نکته جالب
چیزی که برای من خیلی جالب بود اینکه بنگالی ها ما ایرانی ها را انسان های ادیب و شاعر مسلک می دانند و بعضی هاشان شعر های مولانا و حافظ  را از حفظ می خوانند و حضرت حافظ تا کجا ها که دلبری نکرده .
آدرس سفارت ایران در بنگلادش:
 Rd No 75, Dhaka 1212, Bangladesh
در آخر امیدوارم مطالب مفید واقع بشود و سفر به بنگلادش را هم تجربه کنید
5 (100%) 1 vote[s]